be foul แปลว่า
- สกปรก
เลอะเทอะ
เปรอะเปื้อน
- foul: 1) adj. น่ารังเกียจ ที่เกี่ยวข้อง: น่าขยะแขยง, น่าคลื่นไส้,
- foul: 1) adj. น่ารังเกียจ ที่เกี่ยวข้อง: น่าขยะแขยง, น่าคลื่นไส้, ชวนคลื่นเหียน ชื่อพ้อง: disgusting, revolting, repulsive2) adj. สกปรก ที่เกี่ยวข้อง: เปรอะเปื้อน ชื่อพ้อง: dirty, unclean คำตรงข้า
- be foul-mouthed: สาบแช่งสบถปากร้ายก่นด่า
ประโยค
His life had to be fouled up.
There was foul play.
